tag:blogger.com,1999:blog-34304217564081527862011-04-21T19:48:25.873-07:00Ποιητικά και πεζά κείμεναΆγγελος Πετρουλάκηςhttp://www.blogger.com/profile/10770502615572961308noreply@blogger.comBlogger21100tag:blogger.com,1999:blog-3430421756408152786.post-48676400063706446412009-05-22T00:05:00.000-07:002009-05-22T00:07:53.859-07:00ΠΕΤΡΕΣ<br /><br /><br /> Σε ποια νύχτα να σε ψάξω<br />σε ποιο φεγγάρι να τραγουδήσω<br />για τα μάτια σου;<br /><br /><br />Καράβι εσύ,<br />εγώ το κυπαρίσσι<br />και οι προσμονές<br />που αγρυπνούν κάτω από τα βλέφαρα.<br />Κρυώνω μακριά σου<br />και τραγουδώ<br />μόνο και μόνο για να υπάρχουν τα μάτια σου<br />στους ήχους της σιωπής.<br /><br /><br /> Στα μάτια σου να ταξιδεύω<br />ως άνεμος του δειλινού<br />και να περνώ ανάμεσα από τις νοσταλγίες<br /> της αγάπης,<br />μόνος εγώ,<br />τα μυστικά σου εξιχνιάζοντας...<br /><br /><br />Στο ατελείωτο μπλε<br />και στη συμφωνία του ήλιου ταξιδεύεις...<br />Τον ορίζοντα βάφεις με χρώματα ανεξίτηλα<br />και τραγουδάς...<br /><br /><br /><br />Δε σε ταξίδεψα<br />κι αυτό το καλοκαίρι<br />στο απέραντο γαλάζιο.<br />Ούτε να σου μιλήσω με υακίνθους<br />στάθηκε βολετό.<br />Και τώρα με χρώματα της νύχτας<br />ζωγραφίζω ένα πρόσωπο στη βροχή<br /> -αντίλογο στα χρυσά καράβια της φυγής σου.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3430421756408152786-4867640006370644641?l=apetroulaki.blogspot.com' alt='' /></div>Άγγελος Πετρουλάκηςhttp://www.blogger.com/profile/10770502615572961308noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3430421756408152786.post-28619382799758390162009-05-18T09:29:00.000-07:002009-05-18T09:45:41.564-07:00Κάθε φυγή και το κόστος της.<br />Ακόμα κι όταν ο θάνατος<br />έχει χρώμα κίτρινο με άρωμα βανίλιας,<br />ακόμα κι όταν οι σκιές<br />γίνονται σώματα και μας ακολουθούν.<br />Διψώ κάθε ξημέρωμα.<br />Μετρώ τα βήματα της σιωπής,<br />τους ψίθυρους του σώματος.<br />Ένα στήθος στο χρώμα της ξεβαμμένης ώχρας,<br />η ήβη που χορεύει στη νύχτα<br />κι εκείνο το μισό χαμόγελο<br />που δε λέει να φύγει από τις ράχες των βιβλίων.<br />Μυρίζω στα δάχτυλα<br />τις θύμισες της χθεσινής μέρας,<br />εκείνο το τραγούδι<br />που κουράστηκε στα χείλη μας<br />και κύλησε κάθιδρο<br />στην άκρη του απογεύματος<br />ρωτώντας και ξαναρωτώντας τους λεπτοδείχτες<br />αν είναι ο έρωτας αυτό που καίγεται μαζί με το τσιγάρο.<br />Κάθε φυγή και το κόστος της<br />με το επιτόκιο της επιστροφής<br />να χορταίνει με σαρκασμό θανάτου.<br /><br />Έτσι<br />για να μπορεί το καλοκαίρι<br />να θυμάται<br />πως δε βλάπτει μόνο το τσιγάρο<br />την υγεία…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3430421756408152786-2861938279975839016?l=apetroulaki.blogspot.com' alt='' /></div>Άγγελος Πετρουλάκηςhttp://www.blogger.com/profile/10770502615572961308noreply@blogger.com3